Identiteit is ondefinieerbaar, maar bruikbaar in de politiek

( na debat in Phara op 23 maart )

“ Identiteit “ is ondefinieerbaar. Ook het begrip culturele identiteit is ongrijpbaar. Het bestaan van identiteit staat en valt met het geloof eraan. In Duitsland noemt men “ Identität “ een politiek begrip, “ eine politische Vokabel “. Het wordt aangewend om mensen af te grenzen, te scheiden van mensen met een andere identiteit, die evenmin te definiëren is. Identiteit is een onwerkelijk gegeven, wel werkelijk is het verlangen naar identiteit. Niemand wil niemand zijn. Velen vertonen de neiging hun identiteit geografisch te definiëren. Ze zijn Antwerpenaar, Vlaming, Belg, Europeaan en zijn er trots op. De geografische identificatie komt moeiteloos tot stand en is bovendien onaanvechtbaar. Dit is niet zo als iemand zich ideologisch, politiek, professioneel, artistiek….. identificeert. Je wordt niet moeiteloos een vaardig geneesheer, een eerbaar ambtenaar, een goed huisvader. Deze identificatie en kwaliteiten kunnen worden  betwist. Taal en woonplaats daarentegen niet. Nationalisten en rechtse populisten valoriseren bij voorkeur onbetwistbare en duurzame  geografische identificaties. Vriend en vijand zijn lokaliseerbaar, bevinden zich op een grondgebied, en zijn zo mogelijk herkenbaar door taal, klederdracht, huidskleur. Populistische leiders vragen hun aanhangers trots te zijn op eigenschappen waarvoor ze niets moeten doen en geen verdienste hebben. Ze jutten hun aanhangers op tegen vijanden, die eveneens geografisch lokaliseerbaar en zo mogelijk herkenbaar zijn aan uiterlijke kenmerken, waarvoor ze niet verantwoordelijk zijn. Dit was zo in Nazi-Duitsland, dit is vandaag zo in Nederland, in Vlaanderen en Franstalig België, in Oostenrijk, Italië,… Ze keren zich tegen buitenlanders, anderstaligen, tegen de moslems, tegen de Europese Unie….Rechtse populisten hebben behoefte aan voor de gewone man herkenbare vijanden. Democraten kunnen hier tegenin gaan. Ze moeten het rechtse discours analyseren en tijdig ontkrachten. Onaangevochten ideeën van rechtse populisten worden zoniet harde waarheden die het denken gaan domineren ook in de universalistische politieke families.
 Ludo Dierickx,
Gewezen parlementslid Agalev/Groen !
Auteur van “ Nationalisme onder het mes “