Er zit niet meer in het liberalisme

Dinsdag zat ik rond de tafel met Guy Verhofstadt. Een geweldige ervaring. De beelden van Verhofstadt die door een kritische groep politieke wetenschappers wordt ondervraagd zie je op 4 juni in het 19u- en laatavondnieuws van VTM.
Wat vooral opviel is dat Verhofstadts plannen niet gemaakt zijn voor een parlementslid. Met zijn boek stelt hij zich kandidaat voor het voorzitterschap van de Commissie, of binnenkort misschien het presidentschap van de EU, al wil hij dat zeker niet gezegd hebben. Misschien is het zelfs terug een sollicitatie om premier te kunnen worden?
We kunnen dan ook betwijfelen of Guy Verhofstadt in het parlement meer zal uitblinken dan zijn collega oud-premier Jean-Luc Dehaene, die een van de slechtste Europarlementsleden wordt genoemd.

Opvallend was Verhofstadts schuldbekentenis. Hij heeft naar eigen zeggen vroeger inderdaad te veel geijverd voor een onbegrensde vrije markt zonder overheidsoptreden. Hij erkent ondertussen gelukkig dat een economie zichzelf niet in hand kan houden maar duidelijke spelregels nodig heeft. Maar die spijt komt te laat. Deze crisis toont duidelijk de gebreken aan van jaren liberaal beleid van deregulering en privatiseringen. Deze crisis toont het falen aan van het liberalisme. Moet een liberaal ons dan terug uit die crisis helpen?