<br /><p><strong>Reactie op

Reactie op debat in Phara ( VRT – Canvas ) van 19 februari betreffende
gecontesteerde toespraak van Vaclav Klaus, President van Tsjechië en
van de Europese Unie, in het Europees Parlement.

Beste Phara,

Ik heb goed geluisterd naar uw vragen en de antwoorden van Ivo Belet
Het discours van de Tsjechische President, Vaclav Klaus, in het EP is onaanvaardbaar, maar hij heeft voor een groot deel gelijk ( en Ivo Belet ongelijk.)
Het EP is inderdaad geen echt democratisch parlement  o.a. omdat er geen Europese partijen zijn, geen Europese transnationale partijen met Europese woordvoerders, programma’s,kandidatenlijsten, geen partijen waar de kiezers voor of tegen kunnen stemmen.
De Europese kiezers staan machteloos tegenover de EU. Ze kunnen geen Europees beleid steunen of afkeuren. Ze kunnen met hun stem geen invloed uitoefenen op de politiek van de EU, van de Commissie, van de Ministerraden.
Jean-Luc Dehaene heeft dat toegegeven in antwoord op een parlementaire vraag betreffende een topconferentie van regeringsleiders kort na Europese verkiezingen. Hij zei dat de regeringsleiders geen moment gesproken hadden over de resultaten van deze verkiezingen. Deze verkiezingen hebben dus geen enkel belang voor de Europese beslissers.  
De burgers kunnen geen beleid steunen of afkeuren, de parlementsleden
kunnen geen Europese regering steunen, bedreigen of ten val brengen.
Ze kunnen eventueel de Commissie naar huis sturen, maar dat is geen
regering. Europese partijen zijn gewenst, maar ze komen er niet omdat
de nationale  partijen de kracht, de moed en de offerbereid niet hebben om macht af te staan aan bovennationale Europese partij-instanties en woordvoerders. De verantwoordelijkheid voor het flagrant democratisch deficit ligt bij de grote politieke families, die wel goed werkende fracties vormen in het EP, maar geen partijen vormen die de steun vragen van het hele Europese kiezerskorps. Ze vragen alleen de steun van nationale kiezers meestal om andere dan Europese redenen. Ze vormen geen transnationale macht om de EU in een bepaalde richting te stuwen. Een echte Europese socialistische partij, geflankeerd door een echte Europese groene partij, had de steun kunnen krijgen van alle tegenstanders van de Europese liberaliseringen, dereguleringen en privatiseringen en had afremmend kunnen werken. We moeten eerlijk zijn. Echte Europese partijen hadden ook de invoering van de Euro en de uitbreiding met nieuwe lidstaten kunnen tegenhouden. Dat is de prijs voor democratie en burgerinspraak. Europese democratie vraagt inspanningen, vooral van de partijen, die in discussie moeten treden met de burgers over het beleid van de EU. Geen Europese democratie is voor de politici gemakkelijker. Ze laten veel over aan de intergouvernementele diplomatie, wat leidt tot de zogenaamde dictatuur van de diplomatieke besluitvorming. Want er zijn nog steeds middelpuntvliedende krachten.
Ludo Dierickx
Eresenator Agalev/Groen
Auteur van o.a. “ Het Europese besluitvormings- en integratieproces “
Editions de l’Université de Bruxelles. Institut d’Etudes européennes
en van “ Nationalisme onder het mes “, Phantom